150 jeugdzorgtelefoontjes voor Provinciale Staten

In totaal 150 telefoontjes en mails verdeeld over drie dagen hebben een team van achtentwintig Statenleden duidelijk gemaakt dat er in de wereld van de jeugdzorg nog veel te verbeteren valt.

De volksvertegenwoordigers werden geconfronteerd met meldingen over onheuse bejegening door werkers in de jeugdzorg richting ouders en cliënten, slecht verlopende contacten in de pleegzorg, werkdruk, belemmerende bureaucratie en gebrekkige samenwerking tussen  jeugdzorginstellingen.

Intens

In ploegendienst luisterden de Statenleden van 9 tot 21.00 naar de belevenissen van mensen die in hun persoonlijk leven met jeugdzorg te maken hebben. Ook waren er veel contacten met mensen die in de jeugdzorg werkzaam zijn.

De gesprekken bleken doorgaans goed voorbereid en zeer informatief, waardoor de Statenleden, zich een goed beeld konden vormen van de situaties die hen geschetst werden.  Gesprekken waren lang en niet zelden werden situaties geschetst die de Statenleden als ‘intens’ en ‘ogen openend’ typeerden.

Onheuse bejegening

Ouders en grootouders beklaagden zich over de bejegening die zij ondervinden. Vooral de toerusting van het jongere personeel dat in gevoelige ’dossiers’ vanuit een werkhouding van onervarenheid niet de juiste toon of aanpak weet te vinden, roept vaak weerstand op.

Achtergrond is de ontoereikende begeleiding van de jonge werkers in de jeugdzorg die onder grote druk in gezinssituaties ingrijpende beslissingen moeten nemen. Ook het optreden van gezinsvoogden en de gebrekkige informatieverstrekking over de aanpak en vervolgtraject van meldingen en beslissingen maar ook de wachtlijsten waren vaak onderwerp van gesprek.

De mensen die te maken hebben met de pleegzorg wisten de statenleden ook te vinden. Veel gehoorde klacht: gebrekkige informatievoorziening aan de pleegouders en pleegouders voelen zich niet serieus genomen in de problematiek.

Geen geldgebrek

Werkers in de jeugdzorg beklaagden zich over het beleid van hun werkgevers: werkdruk, belemmerende bureaucratie en niet op elkaar aansluitende ICT systemen. Benadrukt werd dat niet geldgebrek maar inefficiëntie, gebrekkige organisatie en een tekortschietende onderlinge samenwerking oorzaken zijn van veel stagnatie en frustratie.

Ook de samenwerking tussen instellingen laat te wensen over; als voorbeeld is vaak genoemd de samenwerking tussen scholen en huisartsen met de jeugdzorg. Scholen voelen zich niet betrokken bij het jeugdzorgproces waarin leerlingen soms belanden.

Hoe verder

De resultaten van de Beldriedaagse jeugdzorg worden uitgewerkt in een rapportage die ook aan alle melders gestuurd wordt. Begin juni 2007 zal de Statencommissie er in de vorm van een Rondetafelconferentie over praten met de melders. Conclusies en aanbevelingen gaan naar Provinciale Staten die vervolgens een besluit zullen nemen over eventuele veranderingen of verbeteringen.

Reactie

07-03-07, Jan Wevers (coördinator kwaliteitsbeleid Parlan)

Geweldig dat er zo gereageerd is. Hulde aan de goede luisteraars. De boodschappen bevatten zoveel informatie voor verbetering. Hopelijk leidt dit nu tot kwalitatief inhoudelijke verbeterplannen, waarbij de specialisten van de Jeugdzorg en Jeugdhulpverlening een belangrijke rol hebben. Blijf nu op die koers, blijf luisteren, dit is slechts de opening. Dan is de politiek weer aan het woord om de juiste voorwaarden aan te bieden. Als de politiek die fase overslaat leidt het slechts, en helaas maar al te vaak, tot onnodige, zelfs schadelijke, structuurveranderingen. De (jeugd-)zorg behoeft een meerjarenplanning, meer dan 12 jaar, en mag niet afhankelijk zijn van een vierjarige ‘machtswisseling’ en partijbelangen.

06-03-07, Loes Dekker

Hoezeer ik de bevindingen van de telefoondriedaagse ook op waarde schat, wil ik u met klem verzoeken niet naar een eenduidige waarheid te zoeken. De situatie waarin de jeugdzorg zich bevindt, laat zich niet verbeteren met ‘maatregelen’ van bovenaf: de werkelijkheid is niet eenduidig en snel veranderbaar.

Deze situatie is niet ontstaan door een partij of een te volgen reeks van handelingen.
Ik denk dat de bevindingen van waarde kunnen zijn, als er in gezamenlijkheid gezocht kan worden naar de betekenisgeving van dit alles. Een idee hiervoor zou zijn deze bevindingen te expliciteren (BJZ/GGZ/Pleegzorg/geïndiceerde zorg) en deze voorzieningen om tafel te noden om ze verder te duiden.

Daarna zouden er ontmoetingen tot stand gebracht kunnen worden tussen de ‘klagers’ en de voorzieningen, waarbij de eersten eventueel samen met vertegenwoordiger uit de provincie als controleurs ingezet kunnen worden om de maatregelen die vanuit het zelfreinigend vermogen van de voorzieningen genomen worden.

Ik hoop dat de actie van de provincie als versterkende factor voor verbeteringen in de jeugdzorg kunnen leiden, of dat nu vanuit de politiek komt (om iets met de soms vreselijke wet op de Jeugdzorg te doen) of uit de instanties. Zijn we niet allemaal lerend?

04-03-07, Een vader die het geklooi van BKZ zat is

Wat er aan de hand is bij onze kinderbescherming is onderhand een publiek geheim. Vaders op bruggen, kinderen geestelijk sexueel of emotioneel mishandeld. Ik denk dat het hoofdprobleem boven water is gehaald.

Mijn kinderen staan onder een OTS al 6 jaar.
De gezinsvoogd die mij is toebedeeld is jong, schat op 25 jaar en heeft groot gebrek aan doortastentheid, levenservaring, vakmanschap en mensenkennis, zij begint dit na een jaar indirect te erkennen. De meeste ervaren krachten zijn weg gegaan waarom????
Voor veel pubers is het al te laat en zullen maatschappelijk vastlopen en uitvallen.
Verschuilen achter regels = geen verantwoording kunnen, willen of hoeven nemen. Ik hoop dat er eindelijk eens wat gebeurt want wat bij BJZ gebeurt is ronduit bezopen.
Gaarne spijkers met koppen zodat onze kinderen in de toekomst niet maatschappelijk buiten de boot vallen.

28-02-07, Janos Szendi

Aktie is wel zinnig geweest, maar het juiste beeld over de reacties laat veel te wensen over. Ik vind niet dat de mening van ouders en familieleden tegenover BJZ goed wordt weergegeven. Laksheid, misbruik maken van macht, rechten, slordig werk van BJZ. Dat is het probleem. Vele families zijn de dupe geworden, inclusief de kinderen, van deze handelswijze. Tegenover BJZ kan geen enkele instantie optreden. BJZ is een staat in de staat. Wel democratisch! Waar is het recht van burgers? Deze instantie is wel nodig, maar niet zo. We leven in Nederland en niet in Wit-Rusland!

28-02-07, Hans Waltman (Deventer)

Ik heb met grote belangstelling uw bericht over de jeugdzorg gelezen. Mijn complimenten voor de actie van de Statenleden.

28-02-07, Betty Groot

Goede aktie. Nu de vraag: wat doet de provincie ermee! Zou een Provinciaal Clienten Platform Jeugdzorg, zoals in andere provincies, een ruggesteun kunnen zijn, ook een luis in de pels?
Gedeputeerde mevrouw Kruisinga heeft veel gedaan met deze nieuwe en lastige taak, daarvoor bedankt.

• Printen
• Doorsturen
• Toevoegen aan favorieten