‘Enorme dierenvriend’ Ilse Zaal neemt kijkje bij wildopvangcentra

(10 juli 2020)

Gedeputeerde Ilse Zaal bezocht donderdag 2 opvangcentra voor wilde dieren. Ze kreeg een rondleiding en sprak over het naderende hulppakket.

Vanuit het coalitieakkoord komt 200.000 euro voor administratieve ondersteuning en educatie. Daarnaast namen Provinciale Staten eind juni unaniem een motie aan voor financiële steun aan de 13 Noord-Hollandse wildopvangcentra. Zaal: “Door de coronacrisis hebben ze het zwaar. We onderzoeken hoe groot de schade is.”

“Wij zijn dankbaar voor elke euro”, zegt Wouter Koks, bestuursvoorzitter van De Bonte Piet in Midwoud. Samen met beheerder Marije de Wit informeerde hij de gedeputeerde over het werk en de woelige tijden. 

Bezoek De Bonte Piet
Beheerder Marije de Wit en gedeputeerde Ilse Zaal.

Dierenwelzijn

Zaal introduceert zichzelf als een “enorme dierenvriend. Daarom vind ik het zo leuk dat dierenwelzijn in mijn portefeuille zit. Ik wil graag zien wat jullie hier doen.” “We zijn meer hospitaal dan opvang”, beschrijft Koks. “De dieren komen ziek binnen en gaan gezond naar buiten.” Bijna 70 procent van de behandelde ‘patiënten’ keert terug naar de natuur.

Duiven, egels, zwanen, eenden en meeuwen vormen de top 5 van binnengebrachte gewonden. De meesten komen met de dierenambulance, maar ook particulieren kennen de weg naar Midwoud. Zij brengen wilde én gehouden dieren. Van postduiven tot schildpadden.    

Egel aaien

Als de gedeputeerde binnenstapt, bivakkeren 321 dieren in de hokken. Even later staat de teller op 323. De dierenambulance brengt een gewonde torenvalk en duif. Een uil koekeloert naar het bezoek en knijpt zijn ogen toe. Zaal aait ondertussen een egel. “Ah, zó lief. Ik zou ‘m zo mee naar huis willen nemen.” 

Ilse Zaal met egel

Achterin de loods zitten 3 hanen gebroederlijk op een stok. Ze doen een wedstrijd wie het hardst kan kraaien. Kukelekuuuuuu! Verderop schreeuwen meeuwen en vliegen 2 Vlaamse Gaaien lichtelijk hysterisch door hun kooi. De een is wees, de ander had een stokje in zijn keel. Ze zijn liefdevol verpleegd, aangesterkt en klaar voor hun rentree in het wild. 

Pleisters plakken

Rustig is het nooit in De Bonte Piet. Maar de stress van de coronacrisis was ongekend, vertelt De Wit. “Omdat mijn 3 kinderen ineens thuiszaten, kon ik hier niet zijn. Assistent-beheerder Andra Minnema draaide weken van 80 uur. De boodschap was min of meer: pleisters plakken op elke plek waar bloed uitkomt. Onze kwaliteit van zorg kwam in gevaar. Ik werd daar héél nerveus van.”

Hulptroepen invliegen kan niet. Geen geld. De Wit en Minnema – samen 1,3 fte – runnen de opvang met 45 vrijwilligers. Door de coronacrisis waren velen aan huis gekluisterd. De open dag werd afgelast. Koks: “Vorig jaar kwamen er 1.000 mensen. Dat leverde veel donaties en nieuwe donateurs op.” 

Cruciaal voor de opvang, waar 56 procent van de inkomsten giften zijn. Gemeenten dragen 38 procent bij. Dat geld komt volgens Koks en penningmeester Willem Stammes “moeilijk los. Veel gemeenten voelen geen zorgplicht voor wilde dieren.”

Torenvalk 

Koks en Stammes vrezen een inkomstendaling van 10 procent. Het geld is nodig, omdat het aantal binnengebrachte dieren blijft stijgen. In 2019 waren het er bijna 4.300. Hoe dat komt? “Verstedelijking, klimaatverandering en intensivering van landbouw”, vermoedt Koks. “Het leefgebied voor wilde dieren wordt steeds kleiner.” 

Struikelende kauw

Volgens Minnema komt de stijging ook door de coronacrisis. “Veel mensen zitten thuis. Dan zien ze een kauw door de tuin struikelen en brengen ze ‘m meteen hierheen. Maar struikelende kauwen zijn normaal. Na 4 dagen vliegen ze uit. Veel mensen weten dat niet.”

Educatie is hard nodig, hoorde Zaal ook van De Wit. “Mensen weten niet altijd hoe ze wilde dieren moeten helpen. Betere voorlichting kan de noodzaak tot zorg terugdringen.” “Wat jullie doen, is in ieder geval fantastisch”, zegt Zaal, vlak voor haar doorreis naar opvangcentrum De Paddenstoel in Den Helder.