“Tijdens de bouw van de Zeesluis IJmuiden heb ik fantastische dingen gezien”

(20 januari 2022)

Nog een paar dagen en dan opent de grootste zeesluis ter wereld haar deuren: Zeesluis IJmuiden. Dankzij de enorme waterkering van 500 meter lang, 70 meter breed en 18 meter diep kunnen schepen vlot, veilig én getijdeonafhankelijk het sluizencomplex IJmuiden passeren. In deze serie vertellen 4 betrokkenen wat de sluis voor hen betekent. Vandaag: veiligheidskundige Bernard Voorwinden.

Al 23 jaar was Bernard Voorwinden werkzaam als veiligheidskundige voordat hij in 2015 een nieuwe klus aannam: de bouw van de zeesluis in IJmuiden. In zijn werkzame leven had hij alles wel meegemaakt, zo dacht hij. Van de bouw van enorme windturbines tot boorplatforms. Bernard: “Niets was minder waar. Tijdens de bouw van de zeesluis heb ik zo veel fantastische dingen gezien. Ik heb alleen maar meer bijgeleerd.” 

Bernard VoorwindenBernard Voorwinden

Robot baggerarmen

Als veiligheidskundige was het de taak van Bernard om alle aanwezigen op de bouwplaats weer gezond thuis te krijgen zonder lichamelijk letsel. “Ik dacht mee hoe we de werkzaamheden veilig konden uitvoeren, maakte de bouwplaats in orde zodat iedereen veilig kon werken en zag erop toe dat iedereen zich aan de veiligheidsafspraken hield.” 

Het afzinken van een gigantische betonnen bak (caisson) maakte vooral indruk op Bernard. “Het leek wel een enorm flatgebouw, van 26 meter hoog, 81 meter lang en 55 meter breed. Dat gevaarte moest op de centimeter na op de goede plek afzakken in de ondergrond. Dat is toch knap.” Om het caisson te laten zakken, was het nodig om de grond eronder af te graven. Dat gebeurde met waterkanonnen en robot baggerarmen. “In de commandoruimte zaten mensen met joy sticks en beeldschermen. Dat had ik ook nog nooit meegemaakt. Het was ontzettend gaaf om te zien”, aldus Bernard. 

Een beetje mazzel

Het was voor de veiligheidskundige af en toe wel een uitdaging op de bouwplaats, want de situatie veranderde soms per dag. “Zo stond er ’s ochtends tijdens een rondleiding nog ergens een trap, en was die in de middag opeens verdwenen. Of bijvoorbeeld met het leuningwerk. In een fabriek maak je dat en blijft het 20 jaar staan. Bij dit bouwwerk stond het er met een beetje mazzel maar 2 tot 3 weken.” Ondanks de veranderlijke omstandigheden en het zware werk, is niemand ernstig gewond geraakt tijdens de bouw. “Daar ben ik natuurlijk ontzettend blij mee. Ik durfde het wel pas op het allerlaatste moment hardop uit te spreken tegen mijn leidinggevende. Je weet nooit wat er op de valreep nog kan gebeuren.” 

Op 1 oktober 2021 heeft Bernard zijn veiligheidshelm opgeborgen voor een welverdiend pensioen. Het werk gaat hij zeker missen, op één ding na: de wekker die de afgelopen jaren al om 4 uur ’s ochtends afging. “Vanuit Den Haag naar IJmuiden is het een stukje rijden en ik moest voor half 6 aanwezig zijn. Maar ik heb het goed volgehouden, want ik ging gelukkig altijd met veel plezier naar mijn werk.”