Weblog: Niet zonder Lelystad! Waar wachten we nog op?

(12 december 2018)

In mijn weblog van begin november schreef ik dat provincies en gemeenten willen dat Schiphol zo snel mogelijk over een nette vergunning beschikt waarin nu eindelijk afspraken zijn vastgelegd die we 10 jaar geleden al maakten.

Ik gaf daarbij aan dat we voor de periode na 2020 nog geen besluiten nemen over de ontwikkeling van Schiphol (“Geen vlucht naar voren!”) omdat er nog te veel onzekerheden zijn over  zaken waar we nog onvoldoende zicht op hebben.

Aldersakkoord

Eén van die onzekerheden is het nakomen van afspraken van 10 jaar geleden waardoor Schiphol zich selectief toelegt op het vliegverkeer dat essentieel is voor de werkgelegenheid en de welvaart in de MRA, en dus in Nederland. Dan gaat het om de hub-functie van Schiphol. Recreatievluchten worden uitgeplaatst naar Lelystad en ook Eindhoven. Deze afspraken maakten integraal onderdeel uit van het Aldersakkoord uit 2008.

Een jaar later, in 2009, nam de Tweede Kamer, Kamerbreed, een motie aan van CDA, PvdA en ChristenUnie waarin de regering werd opgeroepen de implementatie van de Aldersafspraken “voortvarend” ter hand te nemen. Die afspraken zijn volgens de Kamer “een geheel en ondeelbaar”.

Een essentieel onderdeel van die afspraken is dat het Rijk zich inspant om de selectieve ontwikkeling van Schiphol en in verband daarmee de openstelling van Lelystad tijdig te realiseren. Ik weet ook wel dat er in 10 jaar veel kan veranderen. Maar ook in de tussenliggende jaren is die afspraak steeds blijven staan. Sterker nog: in 2015 wordt door het kabinet formeel het besluit genomen dat Lelystad ter ontlasting van Schiphol versneld wordt ingezet met maximaal 45000 vliegtuigbewegingen.

Sturen op selectiviteit

Helaas: Lelystad Airport ligt klaar maar is nog niet open. Daarvoor is alleen nog nodig dat de minister een ministeriële regeling over de vliegroutes aftikt. Als dat gebeurt, kunnen er in 2019/2020 al tenminste 4000 vluchten van Amsterdam naar Lelystad worden overgeplaatst.

Of dat gebeurt, is overigens sterk afhankelijk van een andere “oude” afspraak. Het kabinet moet namelijk nog de toegezegde besluiten nemen over een instrumentarium om te sturen op selectiviteit. Dit geldt zowel op Schiphol als op Lelystad.

In dat licht is het  vreemd dat het kabinet de Omgevingsraad Schiphol vraagt na te denken over de ontwikkeling van Schiphol tot 2030 terwijl het zelf een essentiële afspraak over de ontwikkeling tot 2020 nog steeds niet heeft ingevuld.

Het gaat dus niet zonder “Lelystad”. Ik heb er dan ook een probleem mee dat “Lelystad” in het politieke discours wordt losgeknipt van wat er speelt rond Schiphol. Zo hebben we (kabinet, Tweede Kamer en de omgeving) het namelijk niet afgesproken.

Ook ik vind dat vliegtuigen van Lelystad Airport snel zo hoog mogelijk moeten vliegen. Volgens de laatste brief van de minister daarover lijkt dat in de meeste gevallen voor 2023 goed mogelijk. Waar wachten we dan nog op?

Ondertussen maak ik mij zorgen over de selectieve en duurzame ontwikkeling van Schiphol ten gunste van de werkgelegenheid en de welvaart in de MRA, en dus in Nederland. En daar ging het bij die al lang geleden gemaakte afspraken toch om? Die staat nu wel stil.

 

Uitgelicht

Portretfoto Adnan Tekin