Weblog: De schop kan zó de grond in, en toch wordt niet overal gebouwd

Hoe kan dat nou? Ik vraag het me oprecht af. Aan de éne kant hebben we in Noord-Holland voldoende bouwlocaties. Maar aan de ándere kant hoor ik sommige gemeenten, politici en bouwers roepen dat het onmogelijk is om nieuwe woningen te realiseren. Ze hebben locaties nodig. Waar worstelen zij mee? Hier moeten we met elkaar over in gesprek. Laten we aanpakken en zorgvuldig bouwen in plaats van elkaar bestrijden.

Er is, zeker in de regio Amsterdam, grote behoefte aan woningen. Ik begrijp dat het dan verleidelijk is om uit te wijken naar ‘de wei’. Maar ik hoop dat gemeenten net zo goed begrijpen dat juist dat open landschap en de nabijheid van groen en recreatiegebieden het wonen en leven hier zo aantrekkelijk maakt. Wanneer je dat ook allemaal volbouwt, verliest de regio zijn concurrentiekracht. Uiteindelijk trekken bedrijven en mensen waarvoor je het doet weer weg en verlies je de lange-termijn-visie.

Kritisch kijken

Zeer recent deed onderzoeksbureau ABF Research - in opdracht van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties - onderzoek naar de woningbehoefte, bouwplannen en plancapaciteit van alle Nederlandse provincies en in 19 regio’s. Hieruit bleek dat er tot 2030 in Noord-Holland voldoende bouwlocaties beschikbaar zijn. Ook in de regio Amsterdam. De uitkomsten van dit onderzoek komen overeen met onze eigen Monitor woningbouw 2016.

Maar, in cijfers en rapporten kun je niet wonen. Het gaat er om dat we kijken hoe we daadwerkelijk gebruik kunnen maken van de geïnventariseerde locaties. Ik wil er achter komen hoe het kan dat het sommige gemeenten niet lukt om daar te bouwen.

Natuurlijk, het is vaak een kwestie van lange adem hebben. Grond moet eventueel worden gesaneerd. Wellicht moet je bestemmingsplannen herzien. Soms is het nodig om nog eens kritisch te kijken naar gebieden die in onbruik zijn. Wees creatief; denk aan transformatie, bijvoorbeeld bedrijventerreinen, kantoorlocaties, voormalig zorgvastgoed of kassencomplexen. Hier kan mogelijk nog woningbouw plaatsvinden. Daar moet je als gemeente wel één en ander voor doen. Wat zijn de belemmeringen? En hoe kunnen die weggenomen worden? En hoe kan de provincie daarbij helpen?

En gelukkig lukt het regelmatig ook wel. Ik heb al eerder complimenten gemaakt aan de gemeente Amsterdam, die bijzonder goed reageert op een veranderende markt. Er wordt meer gebouwd dan ooit. En er wordt goed gekeken naar de woonwensen van doelgroepen, zoals studenten en gezinnen en naar de infrastructuur die zo noodzakelijk is.

Bouwlocaties genoeg

Op papier zijn er voldoende harde, binnenstedelijke bouwlocaties. In de praktijk worden daar weleens vraagtekens bij gezet. De schop kan zó de grond in, en toch wordt niet overal gebouwd. Waar zit 'm dat in?

Ik zie het als een gezamenlijke uitdaging van provincie, gemeenten, marktpartijen en corporaties om boven water te krijgen wat de oorzaak is van dit verschil tussen cijfers en beleving. Dan kunnen we eventuele belemmeringen wegnemen en samen zorgen voor voldoende woningen van de juiste kwaliteit op de juiste plek. En als we ze nog niet geschikt vinden, dan kunnen we ongetwijfeld nog wat meer creativiteit inzetten om ze geschikt te maken. Of, zoals mijn vader altijd zei: “Kan Niet is dood, en Wil Niet ligt ernaast.”

Uitgelicht

Portretfoto Joke Geldhof